why do almost everyone have this desire to fly? anu bang meron sa mga ulap?

kalayaan?

..o masarap lang talaga?

what's with this human fascination with flying? they always create super heroes with wings or with super capes that can take them anywhere. tas they'd always have flying included in their wish list.

dahil ba laging lumilipad ang mga utak ng mga tao? o masarap lang para sa kanila ang maging high?

bat ayaw na lang nila ng teleport? mas mabilis pa.

iba talaga ang utak ng mga tao. iisip ng iisip ng kung anu-ano hanggang sa maabot ang kagustuhan. kahit malapit man lang sa tunay na hangarin.

kaya tayo may erflens at guryon ngayon.
kaya nakatakas si jasmine at nakahawak ng ulap hugis sorbetes.

bum. isa akong malaking bum. hilata tv lang. sana kumakain din ako kaso walang makakain dito sa bahay. puro saging at kalamay lang.

noong wed., buong araw akong wala sa bahay. noong umaga'y nasa sta. clara charch upang mag-alay ng mga itlog at tinapay. hmm... hindi kaya nasasaktan ang mga manok sa tuwing dadaan sila sa charch na un?

sabay kaming umuwi ni belbel noong araw na iyon. nagcommute lang kami kaya adbeytyur para sa kanya. noong naglalakad na kami sa loob ng village, tumigil kami't humiga sa semento. keninong pakulo iyon? duh. hindi na tinatanong yon. ü

noong tuesday, pumunta akong school. oo. sa school. sabi kasi ng aking napaka-kyuuuut na moderator ay naroon siya upang i-check ang aking ginawang novena. may pasok naman na daw sa araw na yon kaya paniguradong andun siya. pagpunta ko.. twerng.. wala siya.. at ang iba pang bumubuo ng faculty and staff. ANG KYUT!

pupunta ako mamaya sa doctor.. baket!? kase.... may kulite ako. tae. tanda tanda ako na nagkakaroon pa ako ng kulite.
*hindi ito kaartehan (ung pagpunta sa dr) dahil ang kulite ko'y mejo .. wag nalang. explicit masyado. nyar!

bumili ng bagong remote control ang tito ng boyprengs ko. tas nagmumura na siya't nagaamok dahil hindi niya makita ang 'wake-up' button. hahaha!

pumunta kaming laguna't batangas noong sunday. yeh! all the way! got to visit my aunts. haha! parepareho kaming malalabo! they have this hamster kase. tas ung kulungan niya, siya lang yung kasya at ung takip ng sopdrinks (inuman). tas kinuha ng dad ko ung cage at inikot ikot. twirl twirl!!! yep, andun pa si mr. hamster sa loob. tapos, pinakain ng tito ko ng maraming kakanin.. tas inikot ulit ng tatay ko.. biglang tipsy na ung mr. hamster. hindi na siya makahinga! at maga na ung mukha niya! all the while, everyone's laughing.. everyone's shouting : "tanga! hindi mo ba makita ung tubig mooo?! hahaha! tanga! hindi ka bubwit! bobita ka! hahaha!" conclusion: nananalaytay sa dugo namin ang pagkabangag at kababawan. ayun. at nagsuka si mr. hamster. great finale.ü

kumain kami sa rairai ken sa isang gasoline station (pauwi na kami mula province). tas nung nagoorder kami ng food, tinanung ng dad ko sa waiter kung anong masarap sa kanila. sabi nung waiter: "serr, mas mahal, mas masarap" yeh. galing mong magadvertise!

noong nasa stasyon pa kami ng gasolina, nakita ko doon ang fren ko na lagi kong nakikita sa kung sansan. sinabi niya "pati ba naman dito?!" at sumigaw ako ng malakas habang tumuturo sa kanya:"STALKER!!!" tumawa siya'y nahiya. pero hindi ko parin tinigilan at hinawakan ko siya sa braso't sumigaw: "magnanakaaaaww!!!"

*hinga malalim* ayun.

parang ang daming nangyari sakin ngayong linggong ito kaso wala naman talaga.

may eyepatch ako ngayon. inoperahan kase ang, aherm, kulite ko. *eeeww..
puwede namang mawala sa pamamagitan ng mga eyedrops pero, hindeee... sadyang mapilit si inay. kelangan talagang masaktan akooooo..

kulang na lang sa akin ang stainless steel na hook at paang gawa sa kahoy. aarg!

paglabas ko pa nung surgery room, lahat nung nasa waiting area, tumingin sakin at nagkaroon ng ay-wawa-naman-ung-batang-yon na mukha. tae.

tas sinasabi ko ke nanay..
tina: hala.. pangit na ako.. hindi na ako pinagtitinginan ng mga tao dahil sa kagandahan ko kundi sa kapangitan ko...
nanay: oo nga. dati ka pang pangit.

tenks nanay. tenks.

tas andun kami ni nanay sa reception area bago pa ang lahat. tas nagsmall talk sila nung isang nars. eh nasa magkabilang dulo sila nung reception table kaya nilakasan nila ang mga boses nila...

nars: *pasigaw* MISIS! ANO PO ANG PAPA-CHECK NINYO?
nanay: *pasigaw* ETO PONG ANAK KO.. MAY SOMETHING PO SIYA SA RIGHT EYE NIYA. KULITE PO ATA.
nars: AHH.. ANO PO BANG GAGAWIN? GUSTO PO BA NINYONG IPA-PRICK?
nanay: OO.. PARA MATANGGAL NA UNG NANA.
nars: AAAAH... OPO.. NANA NGA PALA....


sige! ipagsigawan niyo pa!

sumisigaw ng kalabuan ang template ko!


"RAAAARR!!"

at sa totoo lang, hanggang ngayon, hindi ko parin nakakalimutan.
i must be traumatized....

kase usherette ako kanina sa ecofair namin. eh may nakatabi ako kanina na lalaking mga 49 na siguro ang edad. tas nagusap kami. at nang tumayo siya, sinabi niya sakin... "excuse me, sweetie"

fuck. sweetie mo mukha mo.

tas tumakbo na ako palayo ngunit bumalik din dun sa spot na iyon dahil may in-usher kami papunta dun. andun na naman siya. nung nakita niya ako, ngumiti siya at sinabi... "miss me?"

`ina. ako ba ginagago mo?

tas kinantiyawan niya ako sa sarili niya.. at sinabing.. "wow... ur blushing.."

eh polite naman ako kaya tinanung ko ung pangalan.. sabi niya.. "im bobby" so first name

basis na tayo ngayoooon?! IF I KNOW ROBERTO KA EH!

tas pumasok na ako sa loob ng theater. noong break na, lahat nagsitayuan at pinahanap samin ang judges. malamang nakatip-toe kami at nakatingala. tas anjan na naman si DOM, lumapit sa akin at

with his low husky voice, sabi niya sakin... "baket? looking for me?"

yun na ang hindi ko na-take.

para sa mga DOM, maghanap na nga lang kayo ng nanang na bagay sa inyo! tae. mamili naman ng pagdidiskitahan.

huwag po, huwag pooo

awhile ago, when i was still in school, i felt a sudden rush. i was just standing and began to feel an urge.

"shit.."

i muttered.

i wanted to run across the corridor with my arms flapping endlessly.

funny thing was..

i ran and did it.

.. i flew

went to an orphanage today. every moment made my heart tremble. every step i took led me to a child who was hungry for smiles and for the feeling of another person's hand against their frail
bodies. each child would just look at you straight into your eyes and without saying a word, you already sense thier pain and lonliness.

nilapitan ko ang lahat ng batang madaanan ko. lahat sila'y hinaplos ko ang dibdib at ang kanilang mga likod. some closed their eyes, cherishing the warmth from my palm. ngunit ang iba nama'y tinalikuran lamang ako, pilit na inilalayo ang sarili sa pinanggagalingan ng init.

i then went outside of the building to watch the party. may hiwalay kasing party na ginawa para sa mga batang kaya nang tumakbo at mag-respond ng mahusay. then, a series of thought came to my mind. i really don't pity the children too much. the funny thing was, i pity myself... for i felt awkward.. for i was taken aback by what i saw.. dahil kumunot ang noo ko.. dahil lumabas ako ng building ng maaga't hindi nakipaglaro sa mga bata ng masmatagal.

so i ate... watched the clowns... and went back in.

as i was just walking a few steps from the door, a pretty little girl caught my attention. she was stretching out her tiny arms and her hands were wide open. she was jumping, smiling, begging for me to take her. and so, i did.

talon pa rin siya ng talon habang karga-karga ko siya. nilapit ko siya sa pulang lobo na nakasabit sa kisame. lapit.. layo.. lapit ... layo. she seemed to enjoy our game. i made her feel the balloon with her hands and then, rocked her endlessly.

then, she stopped jumping. for the first time, she appeared calm and steady. she faced me, looked at me in the eyes and smiled. dang, her smile was perfect. she smiled and she touched my face, caressing my cheeks and nose. i hugged her. and we both felt our hearts.

somehow, it wasn't the orphan who felt she belonged... i guess, i did.

yeh. matagal na akong hindi nagffost. pahirapan kase ang linya ng telepono dito. frrt..

fair namin kahapon at nung friday. oo. kahapon. kahapon noong umulan. kahapon noong bumagsak ang galit ng ulap at naglanding sa mga mukha namin. putik. isang malaking putik ang fair ground.

putik.
putik.
putek.
putek.
haha.

but everything else went well.ü aliw.ü all the booths (ganito ba ang plural nito?!) stood standing at alam ko'y kumita naman lahat.. dry goods bazaar thing (for the first time ata) didn't only sell fake insects and balloons. they sold nice shirts and stylish bags. naks! pashon editor ang dating ni bruha.ü ayun. aliw naman. then, the variety show was a huge success.. daming tao dahil ayaw na nilang mabasa. haha! pero galing.ü the bands were great. but didn't appreciate out of the box.. the popcapella thing.

err.. lahat ng tao nakatayo't naguunahan sa harap dahil gusto nilang makita ung mga guwapo. ako? asa gilid, nakaupo.. nakikipagchikahan. haha! jumped my socks off when they played tunes from finch, goldfinger etc. nyaaarr!

then, nag Dual-Committee ako. im the liturgical committee head kase so, sa umaga lang trabaho ko. so, i helped other committee heads with their jovs:

tagapunit ng ticket sa gate.
tagasita sa mga umaalis ng school bago mag4.pm
tagatatak ng stamp sa mga braso ng mga umeexit.
tagahabol sa mga manong.
tagahanap ng payong.
tagaharang sa mga tao bilang isa sa human barricade.
tagabantay sa Kukki-Ni-Nikki.
tagapunas sa basang buhok ni Faith.
at higit sa lahat, tagapasaya ng mga taong aburido sa pamamagitan ng pagiging bangag. aliw.ü

.. and actually, i enjoyed every minute of it.ü

magbibigay kami ng recollection sa dalawang daang mag-aaral ng isang pampublikong paaralan.

at isa ako sa mga lider.

aliw!

was looking for some facts about france and i ended up finding some interesting things..

You can't kill yourself by holding your breath
duh.

Some worms will eat themselves if they can't find any food
un ang kadire.

Like fingerprints, everyone's tongue print is different
sino ang gagamit ng tongue print, aber?

An ostrich's eye is bigger than its brain
hmm...

Adolf Hitler was a vegetarian, and had only ONE testicle
no wonder he was full of anger

at ang da best....

Slugs have 4 noses

..then they wring my neck once again.

hanggang sa wala na silang mapipiga.

intayin niyo lang..

intayin niyo lang..

baka mamaya, wala na talaga..

they say, people, when they get older, reminisce more often than usual. most of the time, they laugh at their foolish antics when they were a lot younger.

"hahaha.. noong araw.." ika nga.

but then, i wonder..

when i grow older..

hindi siguro ako makakapili ng pagtatawanan dahil marami.
....

this thought makes crazy things done at the present sound a lot saner..

.. i think.



____________________________________________________

hindi ko makita ang tagboard ko.



kaya eto na lang muna para sakin.

:star/l

curse you deep slumber.
why did you have to come ahead of time?
curse you.
why do you keep coming back in time when i do not favor?

if only staying up was so easy.
if only my body's not giving up and is not drained.
if only eyes aren't meant to die down when one's strength drifts away.

by then, i can be there for you.

my recent favorite.
my chemical romance's im not ok.
aaaliw.
nice video.
nice nice.ü